Po Tomaszu kolejnym właścicielem majątku był jego syn Bronisław (1846–1887), a następnie syn Bronisława Władysław (1876–1952) żonaty z Marią z Oskierków (1878–1961), córką Aleksandra Oskierki (1830–1911), członka Rządu Narodowego w czasie powstania styczniowego, który tu zmarł. Władysław i Maria byli ostatnimi właścicielami majątku przed 1939 rokiem.
Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Widze Łowczyńskie, wcześniej należące do województwa brasławskiego Rzeczypospolitej (a przed 1793 rokiem – do województwa wileńskiego), znalazły się na terenie powiatu brasławskiego (ujezdu) guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego, a od 1843 roku – powiatu nowoaleksandrowskiego guberni kowieńskiej. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Widze Łowczyńskie wróciły do Polski, znalazły się w gminie Widze w powiecie brasławskim. Od 13 kwietnia 1922 roku gmina Widze należała do objętej władzą polską Ziemi Wileńskiej – Art. 8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie.