W XIX wieku miejscowość miała status miasteczka. W 1890 roku liczyła 233 mieszkańców, w tym 16 prawosławnych i 4 żydów. Natomiast w folwarku mieszkało 99 osób, w tym 26 katolików i 73 ewangelików. Działała gorzelnia parowa produkująca rocznie 35 000 wiader spirytusu, olejarnia, młyn wodny, cegielnia i 4 duże zarybione stawy. Konstanty Skirmunt założył tu w 1877 roku spółkę zaliczkowo-wkładową, która w 1880 roku miała 354 uczestników i dawała im 14% dywidendy.
W 1931 roku w miasteczku mieszkały 162 osoby. W 2009 roku we wsi było 26 mieszkańców i 7 w pobliskim chutorze o tej samej nazwie.
Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy W 1816 roku Kazimierz Sulistrowski zbudował tu, na miejscu drewnianej kaplicy wzniesionej przez Zenowiczów, klasycystyczną kaplicę dworską, będącą częścią założenia pałacowego. Była to kaplica grobowa, ale służyła również celom kultowym. Została powiększona w 1902 roku przez Bolesława Skirmunta i w 1904 roku została konsekrowana jako kościół parafialny.