W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej. W grudniu 1939 był jeńcem obozu w Kozielsku (być może wcześniej w Starobielsku), skąd pochodzi ostatni ślad życia - kartka pocztowa datowana na 10 lutego 1940 roku (datownik pocztowy z Moskwy podaje datę 1 marca 1940 roku) adresowana do Biura Poszukiwania Rodzin w Warszawie z prośbą o podanie adresu żony. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 035/4, poz. 33 z 16.04.1940, akta nr 4736. Został zamordowany między 20 a 22 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 28.04.1943. Przy szczątkach znaleziono książeczkę wojskową, telegram, świadectwo szczepień nr 2, order Virtuti Militari z legitymacją, okulary, notatnik z adresami, kartę pocztową nadaną przez Zofię Górską z Warszawy, list, listę towarzyszy broni poległych w 1939 w walkach z Rosjanami. Następnie został ponownie pochowany w zbiorowej mogile. Figuruje na liście AM-182-0623 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 0623. Nazwisko Górskiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 0623) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 107 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 109 z 1943. Krewni do 1957 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji Czerwonego Krzyża.