Późnym latem i jesienią 1920 roku walczył na granicy litewskiej pod dowództwem płk. Skrzyńskiego. Wysłany 2 września 1920 roku jako parlamentariusz został przez Litwinów internowany, a następnie zwolniony 1 listopada 1920 roku. W wojsku pozostał do 17 października 1921 roku, by następnie wrócić do Warszawy i podjąć przerwane studia na SGGW, które ukończył w 1925 roku, uzyskując dyplom inżyniera rolnika.
W latach 20. był oficerem rezerwowym 16 pułku Ułanów Wielkopolskich w Bydgoszczy. 29 stycznia 1932 roku został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 2 stycznia 1932 roku i 21. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych kawalerii. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łask. W dalszym ciągu posiadał przydział w rezerwie do 16 pułku Ułanów Wielkopolskich. Następnie przeniesiony ewidencyjnie do Powiatowej Komendy Uzupełnień Konin i przydzielony w rezerwie do 7 pułku strzelców konnych wielkopolskich w Poznaniu.
W okresie międzywojennym administrował rodzinnym majątkiem Oszczeklin oraz innymi dobrami, takimi jak: Krzyszkowice, Łask i Kazimierz Biskupi. Na wszystkich tych stanowiskach dał się poznać, jako bardzo dobry rolnik i uzdolniony organizator.