Jako wyraz uznania dla swoich zasług otrzymał Order Wschodzącego Słońca czwartej klasy, a w 1886 roku został mianowany honorowym członkiem ekskluzywnego stowarzyszenia sztuki Ryūchi-kai (powstało w 1879 r.), przekształconego w 1887 roku w Nihon Bijutsu Kyōkai (Japońskie Stowarzyszenie Sztuki).
W 1882 roku Chiossone przekazał dużą liczbę japońskich i chińskich instrumentów muzycznych dla konserwatorium muzycznego w Mediolanie, a rząd włoski przyznał mu z tej okazji złoty medal. W założonym w 1911 roku muzeum Teatro alla Scala, konserwatorium zdeponowało niemal wszystkie otrzymane od Chiossone instrumenty. Wiele z nich zostało zniszczonych podczas II wojny światowej, podczas gdy te w konserwatorium w dużej mierze zachowały się. W maju 1881 roku na międzynarodowej wystawie w Bostonie, pojawiły się niektóre grawiury w miedzi autorstwa Chiossone, wystawione przez zakład poligraficzny z Tokio.
Testament i śmierć W testamencie napisanym 11 stycznia 1898 roku Chiossone przekazał całą kolekcję na rzecz Accademia Ligustica di Belle Arti (jak sam określił: „mojej artystycznej matce”). Zmarł na udar mózgu w Tokio 11 kwietnia tego samego roku. Został pochowany na cmentarzu Aoyama.