Wyraża możliwość lub przypuszczenie w odniesieniu do teraźniejszości. W wyrażeniach nieosobowych używa się również w drugiej osobie. Ewentualnym przeczeniem dla czasownika w koniunktiwie jest . Często występuje w pytaniach retorycznych, a podmiotem może być zaimek pytający lub nieokreślony. → Wśród żołnierzy trudno rozpoznać wodza. → Któż by w to uwierzył? Jeśli możliwość lub przypuszczenie dotyczy przeszłości, używa się : → Któż mógłby w to uwierzyć, → Któż może wątpić? Przeczeniem dla formy trybu warunkowego w postawie rozumu jest .
Wyraża czynność nierzeczywistą lub niezgodną z rzeczywistością. Dla czynności teraźniejszych czasownik występuje w formie : → Bez przyjaciół życie byłoby smutne. Jeśli czynność nierzeczywista dotyczy przeszłości, czasownik występuje w , a jako ewentualne przeczenie występuje : → Czym mogłoby być ludzkie życie bez nauki?.
Nazwa pochodzi od czasownika , – wątpić. Wyraża wątpliwość, wahanie, brak zdecydowania. Występuje głównie w zdaniach pytających. Dla czynności teraźniejszych używa się , dla przeszłych – . Ewentualnym zaprzeczeniem czasownika w koniunktiwie jest . – Co mam robić?, → Dokąd miałem się zwrócić?.