Począwszy od 28 kwietnia/11 maja „Silnyj” w kolejnych miesiącach wielokrotnie wychodził w morze z innymi niszczycielami, w tym trzy razy w kwietniu i osiem w maju (starego stylu). W nocy „Silnyj” znalazł się w zespole 10 niszczycieli wysłanych przez kontradmirała do Zatoki Kinchou w celu ataku na japońskie kanonierki po bitwie pod Kinchou, jednak nie doszło do spotkania, a podczas wypadu utracony został niszczyciel „Wnimatielnyj”, który wszedł na skały. W czerwcu (starego stylu) „Silnyj” dziesięć razy wychodził w morze, biorąc także udział w trałowaniu min, a nadto siedem razy patrolował w pobliżu bazy, głównie nocami w Zatoce Tahe. W tym, krążownik „Nowik” oraz kanonierki i w eskorcie dziewięciu niszczycieli (w tym „Silnego”) udały się do Zatoki Melanhe w celu ostrzału japońskich wojsk lądowych, ścierając się z japońskimi niszczycielami z 1 i 3 dywizjonu i torpedowcami z 10 i 14 dywizjonu. „Silnyj” wraz ze „Strojnym” ochraniały pomocniczy stawiacz min „Bogatyr’”, który postawił liczącą 30 min zagrodę w Zatoce Dziesięciu Okrętów. Rankiem „Silnyj” wraz z pięcioma innymi niszczycielami uczestniczył w trałowaniu toru wodnego z Port Artur, by umożliwić głównym siłom I Eskadry opuszczenie bazy w celu próby przejścia do Władywostoku. „Silnyj” przewodził składającemu się z dziewięciu okrętów zespołowi niszczycieli, który został wysłany do Zatoki Tahe w celu wsparcia wojsk lądowych toczących walki o Góry Wilcze.