W nocy z 25 na 1904 roku „Rieszytielnyj” pod dowództwem kmdra por. (dowodzącego zespołem) i „Stierieguszczij” udały się z misją rozpoznawczą w rejon Wysp Elliota w poszukiwaniu japońskich sił desantowych. Okazało się w toku patrolu, że „Stierieguszczij” mógł rozwinąć jedynie prędkość 16 węzłów. Wracając, około 6:00 rosyjskie okręty napotkały na południe od Port Artur japońskie silniejsze niszczyciele z 3 dywizjonu (, , „Sazanami”, wsparte przez „Akebono” z 2 dywizjonu). Wywiązała się walka, w wyniku której „Stierieguszczij” został zatopiony, a „Rieszytielnyj”, mimo uszkodzenia pociskiem przewodu pary i ranienia dowódcy, zdołał oderwać się od przeciwnika i powrócić do bazy, pod osłoną artylerii nadbrzeżnej. Admirał Stiepan Makarow ze względu na przewagę przeciwnika uwolnił dowódcę „Rieszytielnego” od zarzutu opuszczenia drugiego okrętu, po czym on i załoga otrzymali odznaczenia. Dowódcą niszczyciela został następnie kpt mar. P. Trawlinski. „Rieszytielnyj” wraz z 10 innymi niszczycielami ochraniał główne siły I Eskadry (pięć pancerników, cztery krążowniki i dwa krążowniki torpedowe), które wyszły na wody na południe od głównej bazy w celu przeprowadzenia ćwiczeń i kontroli żeglugi.