Podjęto starania utworzenia własnej wytwórni acetylenu. Produkcję gazu rozpoczęto w 1902. Od 1903 fabryka wytwarzała tkaniny frotte. Podczas powodzi w lipcu 1903 została zalana część zakładów. Właściciele spółki postarali się o umocnienie wałów i uregulowanie pobliskiej rzeki Prudnik. W latach 1903–1904 zbudowano most łączący fabrykę z drogą prowadzącą na dworzec kolejowy. W 1904 otwarto szpital dla robotników fabryki zbudowany z inicjatywy Maxa i Hedwig Pinkusów, przekazany miastu w 1910. W 1907 przyłączono nową tkalnię do wewnętrznej sieci telefonicznej, a w 1908 uruchomiono siłownię elektryczną. Zmieniono asortyment, gdy uruchomiono tkalnię frotową. Fabryka zaczęła produkować tkaniny pętelkowe, będące w tym czasie nowością na Śląsku. W 1909 zmarli Josef Pinkus i Albert Fränkel. Miejsce Josefa w zarządzie spółki zajął jego syn Max, Alberta natomiast jego syn Kurt. W 1910 r. w zakładzie działało 1320 krosien mechanicznych i 410 ręcznych, a także 450 maszyn szwalniczych konfekcji, bielarnia, farbiarnia oraz wykańczalnia. Według Arkadiusza Barona, nie później niż w 1912 fabryka posiadała 1400 krosien mechanicznych oraz 216 ręcznych. W spółce pracowało wówczas około 3700 robotników, a oprócz tego w domach pracowało 187 chałupników, m.in.