Spółka posiadała swoich przedstawicieli w Berlinie, Londynie i Nowym Jorku. Wartość majątku spółki podwoiła się, w 1886 była równa 16 099 711,99 marek.
Współudziałowcy spółki S. Fränkel tworzyli 3 grupy robocze. Do pierwszej należeli Josef Pinkus i Albert Fränkel, do drugiej Abraham Fränkel, a do trzeciej Emanuel i Hermann Fränkel. W przypadku przejścia któregoś współudziałowca na emeryturę, jego miejsce zajmował inny członek rodziny. W 1887 r. do spółki wszedł Max Pinkus, który dzięki małżeństwu z Hedwig Oberländer w 1888 r. pozyskał dla przedsiębiorstwa zagraniczne przędzalnie w Úpicach, Hronovie i Světlej Horze. W 1892 r. wybudowano nowy obiekt, w którym umieszczono wykańczalnię oraz magazyn, a także wzniesiono budynki administracji. W 1893 r. rozpoczęto przyłączanie fabryki oraz nieruchomości współudziałowców do miejskiej sieci wodociągowej. Na terenie przedsiębiorstwa zorganizowano zakładową straż pożarną. W 1896 uruchomiono nową tkalnię mechaniczną. Powstały: jadalnia, wytwórnia wody mineralnej, ubikacje oraz natryski dla robotników. W 1897 r. majątek przedsiębiorstwa osiągnął najwyższą wartość w historii jego funkcjonowania – 29 656 234,03 marek. W 1898 ze spółki wystąpił Hermann Fränkel. mały|Podtopienie zakładów w wyniku powodzi w 1903 W 1901 wybudowano kolejne natryski oraz warsztat stolarski.