W głosowaniu imiennym Ross uznał Johnsona niewinnym, co zadecydowało o tym, że wniosek oskarżenia został odrzucony stosunkiem głosów 35:19. Radykałowie usiłowali jeszcze przesunąć datę dalszych głosowań o 10 dni, ale rezultat był ten sam. 26 maja Senat ponownie zagłosował za uniewinnieniem prezydenta.
Zachowanie niezdecydowanych republikanów, którzy głosowali za uniewinnieniem, historycy tłumaczą dwojako. Pierwszym powodem była obawa, że impeachment trwale zdyskredytuje instytucję prezydenta jako władzy wykonawczej i zaszkodzi urzędowi w przyszłości. Drugą przyczyną była niechęć republikanów do Benjamina Wade’a, który jako przewodniczący Senatu przejąłby tymczasowo obowiązki prezydenta w przypadku złożenia Johnsona z urzędu. Wynik głosowania w Senacie rozczarował radykałów, lecz Johnson do końca kadencji pozostawał bierny w kwestiach rekonstrukcji Południa i pozwolił Kongresowi przeprowadzić reformy. Niespełna pół wieku później, w 1926 roku Sąd Najwyższy zrehabilitował Johnsona, stwierdzając, że prezydent ma prawo zdymisjonować członka gabinetu bez zgody izby wyższej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1867 w Ameryce Północnej Kategoria:1868 w Ameryce Północnej Kategoria:Historia prawa amerykańskiego Kategoria:Polityka Stanów Zjednoczonych Kategoria:Prezydent Stanów Zjednoczonych Kategoria:Andrew Johnson