W następnych latach wracał wielokrotnie w Alpy, w tym w Południowe Alpy Wapienne, gdzie m.in. w 1871 r. z i przewodnikiem H. Devouassoudem (bratem F. Devouassouda) dokonał pierwszego wejścia na Cima Brenta (3150 m n.p.m.) w masywie Brenty, zaś w 1872 r. wraz z C.C. Tuckerem (i już bez przewodnika) – pierwszego wejścia na Cima di Vezzana (3192 m n.p.m.) w Dolomitach. Pamiątkami po jego dokonaniach w Dolomitach są Sella di Freshfield (2820 m n.p.m.) pomiędzy i Cima dei Camosci oraz Sella di Freshfield (3375 m n.p.m.) pomiędzy Cima Vermiglio i .
W 1886 r. Freshfield udał się na wyprawę w góry Atlas. Kolejne dwa lata, spędzone ponownie w Kaukazie, zaowocowały pierwszą szczegółową mapą centralnej części tych gór. W 1899 r. wyjechał w Himalaje. Zorganizował tam wyprawę wokół masywu Kanczendzongi, w której towarzyszyli mu E. Garwood, Ange Maquignaz oraz włoski fotografik Vittorio Sella. Freshfield był pierwszym, który dobrze poznał i opisał stoki góry, a zwłaszcza jej zachodnią ścianę, spod której opada Lodowiec Kanczendzongi. Jeden z jego niższych szczytów, Siniolchu, opisał jako „najwspanialszy tryumf górskiej architektury i najpiękniejszą śnieżną górę świata”.