W dniach 13–21 września brał udział w obronie tego miasta. Przed zmrokiem 17 września III. batalion 207. Pułku Piechoty pod dowództwem majora Jana Stylińskiego, ponosząc duże straty, opanował wschodnie stoki strategicznie istotnego wzgórza 324 w ramach Bitwy o Zboiska. Jednak wobec braku odpowiedniego wsparcia musiał wstrzymać dalsze natarcie, a ostatecznie otrzymał rozkaz wycofania się; wzgórze jeszcze tej samej nocy zostało ponownie zajęte przez niemiecką 1. Dywizję Górską. Oprócz natarcia na Zboiska źródła wspominają także o udziale kpt. Kosiatego w obronie Hołoska i ostatnim natarciu na Melechów.
Niewola sowiecka i mord 22 września Armia Czerwona zgodziła się na warunki przekazania w jej ręce miasta. Podpisany akt gwarantował oficerom i żołnierzom wolność osobistą, nietykalność własności i możliwość wyjazdu za granicę. Warunki te nie zostały dotrzymane i razem z innymi 1160 oficerami został wzięty do niewoli radzieckiej.
Około 25 września, na stacji kolejowej koło Tarnopola, widziany był przez swoich siostrzeńców: Jana (ur. 1921) i Aleksandra (ur. 1923) Krokowskich. Odrzucił ich propozycję pomocy w ucieczce mówiąc, że „honor mu na to nie pozwala”. Osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku.