Gdy zbyt duże zmęczenie lub gorączka nie pozwalały mu utrzymać pióra w ręce, dyktował.

Kolejne strony sztuki Harel zabierał każdego dnia do teatru, by aktorzy mogli rozpocząć próby. Jako że przewidziany do głównej roli męskiej Frédérick Lemaître uciekł przed epidemią z Paryża, w roli Buridana został obsadzony Bocage. Małgorzatę zagrała panna George. Po niespełna dwóch tygodniach sztuka była gotowa. Zadowolony autor powiadomił uprzejmym listem Gaillardeta, że przerobił jego sztukę, wygładził wszystko, co było nie tak i że tekst nadaje się do grania. Nie muszę dodawać – podsumowywał – że jest pan nadal jedynym autorem sztuki i że nie życzę sobie, by kiedykolwiek wymieniano w tym kontekście moje nazwisko, w przeciwnym bowiem razie usunę z utworu wszystko, co z przyjemnością do niego wniosłem.