W powstaniu listopadowym mały|Ludwik Sczaniecki (1789-1854) W sierpniu 1830 przebywał w Paryżu, gdzie podczas rozmów z M.J. Lafayette’em i E. Bignonem sondował szanse wsparcia sprawy niepodległości Polski przez stronę francuską. Rozmowy te jednak nie rokowały żadnego zaangażowania Francji na rzecz Polski. W październiku znalazł się ponownie w Boguszynie. Na wieść o wybuchu powstania listopadowego niezwłocznie pospieszył do Warszawy, mimo iż uważał moment wybuchu za przedwczesny, a w tygodniach poprzedzających Noc Listopadową wręcz podejmował działania zmierzające do zapobieżenia insurekcji. Granicę Królestwa przekroczył 6 grudnia. W stolicy został chłodno przyjęty (wraz z grupą wojskowych z Wielkopolski) przez dyktatora Józefa Chłopickiego, którego zasadniczym celem było zawarcie korzystnej ugody z caratem. W Warszawie Sczaniecki otrzymał stopień podpułkownika. Otrzymał też zadanie formowania w Pyzdrach szwadronu jazdy z ochotników napływających z zaboru pruskiego. Ustąpił jednak 23 grudnia ze swego stanowiska, kiedy zadanie formowania oddziału ochotniczej jazdy poznańskiej otrzymał Tytus Działyński. Powrócił do Warszawy i oddał się do dyspozycji Komisji Rządowej Wojny. Stanisław Aleksander Małachowski przeznaczył go na dowódcę 2 Pułku Jazdy Kaliskiej (6 stycznia 1831).