Na własną prośbę otrzymał dymisję (25 II 1819) w stopniu majora, z pozwoleniem noszenia munduru.
Lata 1815–1830 mały|Dwór w Boguszynie wybudowany z inicjatywy Ludwika Sczanieckiego w latach 40. XIX w. Po powrocie do rodzinnego majątku w Boguszynie skoncentrował się na pracy w gospodarstwie. Utrzymywał jednak ciągły kontakt z Dąbrowskim, który również nie godził się z postanowieniami Kongresu Wiedeńskiego. Sczaniecki odwiedzał go w nieodległej Winnej Górze aż do roku śmierci generała (1818); został też wykonawcą testamentu i opiekunem dzieci Dąbrowskiego (generał traktował Sczanieckiego niemal jak syna). Zorganizował jego pogrzeb w Winnej Górze, nakazał ubrać ciało zmarłego w mundur Legionów – zgodnie z jego ostatnią wolą. Będąc przekonanym, że ciało wielkiego bohatera narodowego zostanie w przyszłości przeniesione na Wawel i złożone obok Kościuszki, nakazał je zabalsamować. Przewidywania Sczanieckiego jednak nie sprawdziły się, głównie ze względu na obstrukcyjne działania niechętnego Dąbrowskiemu prezesa Senatu Rządzącego – Stanisława Wodzickiego (ciało gen. Dąbrowskiego spoczywa w Winnej Górze do dziś).