W 1986 roku Studio przeniosło swoją siedzibę do budynków Polskiego Radia przy ulicy Woronicza w Warszawie.
Najważniejsze utwory Pierwszym autonomicznym utworem, który powstał w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia, była skomponowana przez Włodzimierza Kotońskiego Etiuda konkretna (na jedno uderzenie w talerz) z 1959 roku. Materiał wyjściowy trwającego 2 minuty i 41 sekund utworu stanowiło jedno uderzenie miękką pałką w średniej wielkości talerz turecki. Kompozytor odnosił się do tradycji muzyki konkretnej i serializmu Antona Weberna.
Krzysztof Penderecki oparł swoją Brygadę śmierci na dzienniku Leona Weliczkera, więźnia lwowskiego Obozu Janowskiego, który pracował przy odkopywaniu i paleniu ciał ofiar niemieckich zbrodni. W adaptacji tekstu wykorzystano między innymi: nagrania bicia serca, sample orkiestry wykonującej wyjątkowo przeszywające dźwięki oraz narastające dźwięki o niskiej częstotliwości – wszystko to było dalekie od ilustracyjności. Eugeniusz Rudnik wspomina: „Wielkość Pendereckiego polega na tym, żeśmy się nie dali ponieść naturalizmowi, żeby nie pokazywać huczących w płomieniu, pękających czaszek, […] jest tylko bardzo subtelna, inteligentna, delikatna multiplikacja na tekście aktora […]”. mały|Bogusław Schaeffer, „Symfonia – Muzyka elektroniczna”, 1964, pierwsza strona partytury.