Między 11 a 16 listopada wykonano w Bristolu serię lotów pokazowych. Na Durdham Down zbudowano tymczasowe hangary, a choć loty były ograniczone przez pogodę, w sobotę niemal dziesięciotysięczny tłum widział Maurice’a Tetarda podczas piętnastominutowego lotu. Najbardziej spektakularne loty miały miejsce w następny wtorek, gdy między 7 a 9 wykonano około dziesięciu lotów, w tym piętnastominutowy lot Tetarda, podczas którego przeleciał nad Clifton Suspension Bridge i zatoczył koło nad przedmieściami Redland i Westbury. Warunki pogodowe pogorszyły się i po południu odbył się tylko jeden lot, podczas którego Terard zakreślił jedno koło i skrócił lot z powodu gwałtownych wiatrów wywołanych bliskością wąwozu Avon. Ostatniego dnia od rana zebrały się tłumy, ale wiatr uniemożliwił loty. O wpół do czwartej ogłoszono, że więcej lotów nie odbędzie się. Mimo to Tetard wykonał krótki lot po linii prostej, osiągając nie więcej niż 20 stóp wysokości, i zebrał „radosną owację” od liczącego ok. 12 000 osób tłumu. 14 marca 1911 r. brytyjskie ministerstwo wojny zamówiło cztery Boxkite’y dla planowanego Air Battalion Royal EngineersThe Air Battalion został częścią Royal Flying Corps w maju 1912., co było pierwszą umową na samolot wojskowy dla brytyjskiej armii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bristol Boxkite · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.