wkrótce potem przerobiono go na zwykłego Boxkite’a. W listopadzie 1912 r. maszyna rozbiła się.
Produkcję zakończono 1914 r. po zbudowaniu 78 egzemplarzy, z czego 60 w wersji wojskowej, jednej wyścigowej (Nr 44) i jeden w wersji Voisina (Nr 69). Oprócz sześciu ostatnich wszystkie samoloty wyprodukowano w Filton. Pozostałe sześć zbudowała Tramway Company w Brislington.
Historia eksploatacji Po udanych lotach na Salisbury Plain nr 7 i nr 8, ten drugi został wysłany do Lanark na odbywający się tam w sierpniu zlot. Te samoloty zostały wybrane do bristolskiej szkoły lotniczej, nr 7 w Brooklands, a nr 8 w Larkhill. We wrześniu ukończono i dostarczono do Larkhill trzecią maszynę, która w tym samym miesiącu razem z pierwszym egzemplarzem wzięła udział w manewrach wojskowych na Salisbury Plain. Nr 8, pilotowany przez Bertrama Dicksona, został schwytany przez oddział Błękitnej Kawalerii, gdy pilot wylądował w celu złożenia przez telefon raportu. Za sterami numeru 9 zasiadł Robert Loraine. Ten samolot został wyposażony w nadajnik radiowy do testów i był pierwszym samolotem w Wielkiej Brytanii, z którego wysłano wiadomość radiową.