Zespół amnestyczny Milner Zespół amnestyczny Milner – polega na tym, że pamięć długotrwała przed wystąpieniem schorzenia mózgu funkcjonuje normalnie, natomiast pacjent traci zdolność do utrwalania wszystkich informacji po wystąpieniu neurodysfunkcji. Pacjenci z tym typem amnezji (amnezją "hipokampalną") zachowują poczucie niemożności przypomnienia sobie całej przeszłości dalekiej i bliskiej, czyli mają wiedzę "wiem, że nic nie wiem".
Duża część wczesnych badań Milner dotyczyła także tego, w jaki sposób odbywają się interakcje między półkulami mózgu. Jej badania miały duży wpływ na zrozumienie procesów poznawczych w zakresie uczenia się, rozwoju językowego i emocji.
Badania eksperymentalne Uznaje się, że Milner zapoczątkowała erę nowoczesnych badań eksperymentalnych, publikując artykuł wykazujący, że umiejętność skoordynowania ruchów oczu i ręki podczas obrysowywania figur odwróconych w lustrzanym odbiciu została opanowana i trwale wyuczona przez pacjenta HM, który przy tym wcale nie pamiętał przebiegu samych ćwiczeń.