Systemy pamięci HM po operacji stracił na stałe zdolność tworzenia nowych wspomnień. Dzięki swoim dokładnym eksperymentom Milner odkryła, że HM był w stanie uczyć się i wykonywać pewne szczególne typy zadań i że jego wspomnienia z przeszłości przed operacją były pozornie nienaruszone. Dzięki tym badaniom Milner odkryła, że ludzie mają wiele systemów pamięciowych przeznaczonych do przetwarzania różnego typu informacji, takich jak język czy zdolności motoryczne, co otworzyło nową erę w rozumieniu działania mózgu.
Badanie pacjenta HM przez Milner pomogło także w odkryciu dysocjacji (rozłączenia) w funkcjonowaniu dwóch systemów pamięci: świadomego i nieświadomego w amnezji. Pacjent HM jest także spektakularnym przykładem nieuświadomionego nabywania nowych nawyków ruchowych – pacjent uczył się w sposób niezamierzony (nieintencjonalny) nawyków ruchowych, opanowując je coraz lepiej w każdej kolejnej próbie, jednocześnie nie pamiętając zdarzeń i sytuacji, w których ich nabywał.