Clyde Drexler z Portland Trail Blazers i Isiah Thomas z Detroit Pistons byli kandydatami do kadry. Drexler dołączył do zespołu 12 maja 1992 roku wraz z Christianem Laettnerem z Uniwersytetu Duke. W uznaniu dla poprzedniego systemu amatorskiego amerykańska federacja zdecydowała się na włączenie jednego zawodnika uniwersyteckiego, ostatecznie zamykając kadrę. Laettner był jedynym graczem bez zawodowego doświadczenia i został wybrany zamiast Shaquille’a O’Neala z Uniwersytetu Stanowego Louisiana.
Daly zaproponował Jordanowi bycie publiczną twarzą zespołu, ten jednak odmówił, w związku z tym Bird i Johnson zostali wybrani jako współkapitanowie zespołu. W 13 sezonach poprzedzających igrzyska olimpijskie w 1992 roku tych trzech zawodników zdobyło w sumie 10 mistrzostw NBA, 7 nagród MVP finałów NBA, 8 nagród MVP sezonu regularnego, 6 nagród dla najlepszego strzelca sezonu regularnego i stanowili serce „drużyny marzeń”.