Selekcji dokonała 12-osobowa komisja pod przewodnictwem C.M. Newtona. Pierwszych dziesięciu zawodników zostało oficjalnie wybranych 21 września 1991: Michael Jordan i Scottie Pippen z Chicago, John Stockton i Karl Malone z Utah Jazz, Magic Johnson z Los Angeles Lakers, Larry Bird z Boston Celtics, Patrick Ewing z New York Knicks, Chris Mullin z Golden State Warriors, David Robinson z San Antonio Spurs i Charles Barkley z Philadelphia 76ers. Większość graczy była u szczytu lub blisko szczytu swoich karier w NBA. Bird miał problemy z plecami, ale został wybrany ze względu na historyczne znaczenie drużyny. Robinson grał w olimpijskiej drużynie z 1988 roku i chciał zdobyć złoty medal w Barcelonie. Johnson dołączył do drużyny pomimo odejścia z drużyny Lakers w listopadzie 1991 roku w związku z pozytywnym wynikiem testu na HIV. Jego partnerzy z zespołu spodziewali się, że Johnson umrze z powodu choroby, zaś on sam później określił swój wybór do drużyny olimpijskiej jako „prawie jak koło ratunkowe”, dowód na to, że mógł przezwyciężyć chorobę i żyć pełnią życia. Ewing, Jordan i Mullin zdobyli olimpijskie złoto w 1984 roku, ale przykładowo Malone nie dostał się do tamtej drużyny i traktował to jako wyzwanie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w koszykówce mężczyzn na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.