Po ponownym narażeniu komórki T będą aktywowane i masowo transportowane do skóry, co doprowadzi do fazy wywołania i klinicznej prezentacji kontaktowego zapalenia skóry.
Chociaż kontaktowe zapalenie skóry uważano za proces dominujący nad Th1, ostatnie badania wskazują na bardziej złożony obraz. W alergii na nikiel zaangażowane są inne komórki, w tym: Th17, Th22, Th1 / IFN i wrodzone odpowiedzi odpornościowe, które odpowiadają działaniu receptora TLR4.
Objawy Jesef Jadassohn opisał w roku 1895 pierwszy przypadek kontaktowego zapalenia skóry (contact dermatits) wywoływanego przez metal zawarty w kremie leczniczym zawierającym rtęć, a także potwierdził przyczynę za pomocą testów płatkowychJadassohn J. Zur kenntnis der medikamentössen dermatosen. Verhandlungen der Deutschen Dermatologischen Gesellschaft. Fünfter Kongress, Raz, 1895 Vienna: Braunmüller, 1896: 106.. Układowe kontaktowe zapalenie skóry (ang. systemic contact dermatitis – SCD) definiuje się jako zapalenie skóry występujące u pacjenta uwrażliwionego i narażonego na hapteny systematycznie poprzez kontakt doustny, per rectum, śródskórny, przezskórny, dootrzewnowy, dożylny lub przez inhalację.