W pierwszym wydaniu dzieła z tego roku znajduje się dedykacja od Giuseppiego dla Francesco Radaglio, dubrownickiego kupca. W drugiej edycji z tego samego roku dzieło zostało zadedykowane przez Patrizi byłemu biskupowi Cypru, Giacomo Ragazzoniemu. W 1582 roku została wydana w Lyonie francuska wersja traktatu. Trzecie wydanie włoskie pochodzi z Brescii, z roku 1602.
W 1975 roku tekst traktatu został przedrukowany w Zagrzebiu na podstawie pierwszego weneckiego wydania. W 1985 roku wersja ta była podstawą chorwackiego tłumaczenia Žarko Muljačicia i Rikarda Radičevicia, wydanego także w Zagrzebiu. W 1989 roku dzieło zostało opublikowane w Dubrowniku w wersji dwujęzycznej. We Florencji zostały w tym czasie odnalezione przez włoskiego uczonego Ugolino Tucciego dwa rękopisy – jeden z 1484 roku wykonany przez Giovanniego Strozzi (rękopis „S”), drugi (rękopis „M”) – anonimowy, bez daty i niepełny, także datowany przez badaczy na wiek XV. Rękopis „S” został wydany w 1990 roku przez Tucciego w Wenecji i opatrzony szerokim komentarzem.