osiedleńcy powrócili jednak na Śląsk.
W wyniku intensywnych działań kontrreformacyjnych, w 1647 r. nie odnotowano żadnych większych skupisk ludności protestanckiej na Żywiecczyźnie. Nastroje antyprotestanckie wzmógł potop szwedzki.
Do dalszego ograniczenia wpływów protestantyzmu doszło w wyniku kolejnych misji jezuitów organizowanych od 1706 r. Na początku XVIII wieku w Żywcu nie zamieszkiwali żadni luteranie. W 1733 r. odbyła się sześciotygodniowa misja w Mikuszowicach i Wilkowicach, misje wielkanocne w tych wsiach odbyły się również w 1747 r.
W latach 1747–1749 na terenie dekanatu Żywiec liczbę protestantów szacuje się na 542 (o nieokreślonej konfesji), czyli mniej niż 2%, przy czym większość z nich żyła na terenie trzech parafii położonych poza Żywiecczyzną, szczególnie w LipnikuPrzypis nr. 86 w: M. Surdacki, Stosunki..., 1983, s. 131..
XIX wiek thumb|230px|Budynek szkoły ewangelickiej w Szczyrku W 1803 r. pierwsze rodziny ewangelickie robotników leśnych osiedliły się w Salmopolu i rozpoczęły pracę na rzecz właścicieli Łodygowic. Pozostawali oni pod opieką księży z parafii ewangelickiej w Wiśle. Około 1812 r.