Inskrypcja z 1293 roku opisywała miasto jako miasto-ogród, z wieloma terenami zielonymi oraz polami, na których uprawiano palmy, pieprz żuwny, kokosy, rosły tu również mango i tamaryndowiec indyjski.
Architektura sakralna miasta charakteryzowała się zastosowaniem stożkowatych stup w kształcie pąków lotosu ustawionych na trzypoziomowej kwadratowej podstawie. Niektóre budowle mają również elementy w stylu syngaleskim (stupy w kształcie dzwonów) lub stylu Śriwidźaja.
thumb|740px|centre|Plan parku historycznego Sukhotai: 1. Pomnik Ramkhamhaenga, 2. Wat Mahāthāt, 3. Narodowe Muzeum im. Ramkhamhaenga, 4. Wat Traphang Ngoen, 5. Wat Sri Sawai (Wat Sri Svāya), 6. Wat Traphang Thong, 7. Wat Sra Sri (Wat Sa Si), 8. Wat Chana Songkhrām, 9. Wat Trakuan, 10. San Ta Pha Daeng (Ta Pha Daeng Shrine), 11. Wat Phra Phai Luang, 12. Turiang Kilns, 13. Wat Sangkhawat (Wat Sanghāvāsa), 14. Wat Si Chum, 15. Wat Chang Lom, 16. Wat Thraphang Thong Lang, 17. Wat Chedi Sung, 18. Wat Kon Laeng, 19. Wat Ton Chan, 20. Wat Chetuphon, 21. Wat Chedi Si Hong, 22. Wat Si Phichit Kirati Kanlayaram (Sri Vicitrakirtikanlyārāma), 23. Wat Wihan Thong, 24. Wat Asokaram, 25. Wat Mum Langka, 26. Wat Saphan Hin, 27. Wat Aranyik (Wat Arannika), 28. Wat Chang Rop, 29. Wat Chedi Ngam, 30. Wat Tham Hip, 31. Wat Mangkon, 32. Wat Phra Yuen, 33. Wat Pa Mamuang, 34.