Dopiero w latach 80. XIX wieku mieszkańcy Gór Nubijskich zostali podbici. Podczas powstania Mahdiego makkuk Adam lawirował pomiędzy Brytyjczykami i Mahdim, udzielając obydwu stronom swojego poparcia, ale nie angażując faktycznie ani swoich sił, ani nie pomagając w żaden inny sposób. W 1883 Mahdi zdecydował się jednak na podbój państwa Taqali. Ekspedycja wysłana do zdławienia niepodległości ludności Gór Nubijskich w lipcu 1884 osiągnęła swój cel jako pierwsza w historii. Makuk Adam został wówczas pojmany i zmarł w niewoli, ale mieszkańcy regionu prowadzili długotrwałe powstanie, do likwidacji którego Mahdi wysłać musiał jednego ze swoich przywódców – Hamdana Abu Anję. Powstanie zdławiono kosztem wielu grabieży i zniszczeń w regionie.
Rozbicie mahdystów pod Omdurmanem 2 września 1898 złamało siły sudańskie i utorowało drogę do wyzwolenia mieszkańcom Gór Nubijskich. Nowym makukiem został Jayli, który władał do 1916. Brytyjczycy, którzy rozpoczęli dominację w Sudanie zgodzili się na przywrócenie statusu władców Taqali, ale starali się ściśle kontrolować nowego władcę. Dopiero z czasem przekazywali władcy coraz więcej historycznego terytorium pod jego bezpośrednią władzę.