Autor, tworząc tło dramatu, odnosi się do mitów i legend i wprowadza czytelnika w świat, gdzie pasja i uczucie wiodą do tragicznego końca, nie można uciec przed przeznaczeniem i tylko miłość może stawić czoła śmierci.
Dramat Lorki jest pełen symboli i odniesień do innych utworów poety. Najważniejsze elementy symboliczne to: księżyc – symbol często pojawiający się w utworach Lorki, oznacza śmierć, ale również erotyzm, płodność i piękno, woda i jej nurt – symbol życia i witalności, energii, oczyszczenia, krew – życie, ale również pasja i śmierć, koń i jeździec – mogą reprezentować śmierć, ale również energię, męskość, nóż, sztylet – narzędzie rytuałów religijnych, może oznaczać poświęcenie, las – może symbolizować podświadomość człowieka, instynkty, miejsce poświęcone.
Trylogia andaluzyjska Lorki Na tzw. andaluzyjską trylogię dramatyczną składają się „Krwawe gody” (1932), „Yerma” (1934) i „Dom Bernardy Alba” (1936). Federico García Lorca w tych utworach nawiązuje do teatru klasycznego i dialektyki etyczno-moralnej, która charakteryzowała tragedię grecką, w której często wartości jednostki były przeciwstawiane normom społecznym. Lorka wprowadza jednak jedną fundamentalną zmianę, powstrzymuje się od analizowania sytuacji z punktu widzenia socjopolitycznego.