„Peyk-i Şevket” został następnie internowany w Suezie, gdyż władze Egiptu, formalnie pozostającego pod zwierzchnictwem Imperium Osmańskiego, ogłosiły neutralność, trwającą aż do zakończenia działań w wojnie bałkańskiej. Został zwolniony dopiero w czerwcu 1913 roku, wraz z kanonierkami , „Malatya”, „Yozgat” i „Beyrut”, po zakończeniu działań wojennych.
„Peyk-i Şevket” brał następnie udział w działaniach I wojny światowej. Między innymi, 5 grudnia 1914 roku osłaniał na Morzu Czarnym transporty z wojskiem ze Stambułu do Rize. 6 sierpnia 1915 roku o godzinie 15 został wyśledzony koło Silivri na Morzu Marmara przez dwa brytyjskie okręty podwodne i E14, po czym zatopiony na płyciźnie torpedą przez E11 (zginęło 4 członków załogi). Już 8 sierpnia został podniesiony z dna i 9 sierpnia dokowany w Stambule. Powrócił do służby po remoncie w 1917 roku. 30 października 1918 roku został wycofany ze służby i odstawiony w Stambule.
Po utworzeniu świeckiej Republiki Turcji, w 1924 roku okręt został przemianowany na „Peyk”. W latach 1925–1927 został wyremontowany przez T.C. Gölcük Tersane w Gölcük, po czym ponownie wcielony do służby w 1927 roku.