23 października 1936 został przeniesiony do Oddziału III Sztabu Głównego na stanowisko kierownika samodzielnego referatu. Na majora awansował ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 25. lokatą w korpusie oficerów saperów.
Po wybuchu II wojny światowej w trakcie kampanii wrześniowej służył w Wydziale Operacyjnym Oddziału III Naczelnego Wodza. Później był oficerem Polskich Sił Zbrojnych. Pełnił funkcję szefa sztabu 5 Wileńskiej Brygady Piechoty oraz od 23 maja 1944 dowódcy 13 Wileńskiego batalionu strzelców w czasie trwającej kampanii włoskiej. Później był w stopniu podpułkownika.
Po zakończeniu wojny i demobilizacji pozostał na emigracji. W 1964 został mianowany przez Naczelnego Wodza na stopień generała brygady. 13 sierpnia 1973 został powołany na stanowisko delegata rządu RP na uchodźstwie na teren Argentyny z tytułem ministra pełnomocnego i pełnił tę funkcję w latach 70.
Wacław Jacyna 19 stycznia 1919 w Przerośli ożenił się z Jadwigą z Krassowskich, z którą miał dwóch synów: Zbigniewa Kazimierza (ur. 16 czerwca 1923) i drugiego (ur.