W 1923, 1924 jako oficer nadetatowy 1 pułku saperów był wykładowcą w kadrze Kościuszkowskiego Obozu Szkolnego Saperów. 15 września 1925 został przeniesiony służbowo na trzymiesięczny kurs w Centralnej Szkoły Strzelniczej w Toruniu. 31 grudnia 1925 wrócił z KOSS do macierzystego pułku. 3 lutego został przydzielony do prac nad elaboratem mobilizacyjnym pułku, a 15 maja 1926 wyznaczony na stanowisko młodszego oficera kompanii. Od 5 lipca do 2 października 1926 odbył kolejno staż w 5 pułku artylerii polowej we Lwowie, 3 pułku piechoty Legionów w Jarosławiu i Obozie Szkolnym Wojsk Łączności w Zegrzu.
2 listopada 1926 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1926/28 z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów saperów. 31 października 1928, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko referenta mat. mob. 1 kwietnia 1931 został przeniesiony do Oddziału III Sztabu Głównego na stanowisko kierownika samodzielnego referatu op.-fort. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1931 i 19. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W 1936 odbył staż liniowy w 3 batalionie saperów w Wilnie na stanowisku dowódcy 1. kompanii saperów.