Jeśli zaś mówca uznaje, że odbiorca będzie wiedział, o który desygnat chodzi i będzie mógł znaleźć do niego odniesienie w danej sytuacji lub w uprzednio wyrażonej treści, używa wtedy przedimka określonego. Całkowite pomijanie przedimka czyni sformułowanie niegramatycznym, choć w zdecydowanej większości przypadków nie utrudni znacznie odbioru komunikatu językowego. Bywa jednak, że przedimek zmienia istotnie sens wypowiedzi, np. I like English. → Lubię [język] angielski. I like the English. → Lubię Anglików.
Na wybór przedimka wpływa w szczególny sposób także kategoria policzalności rzeczownika oraz to, czy nazwy używa się w kontekście szczegółowym (jako jakiś konkret, odniesienie do konkretnego przedmiotu), czy ogólnym (jako hasło – ogólnik, generalizacja).
+Domyślny wybór przedimka w zależności od kategorii liczby i określoności rzeczownika oraz od kontekstuRzeczownikipoliczalneniepoliczalneliczba pojedynczaliczba mnogabrak liczbykontekst szczegółowy
(konkret)nieokreślonea book There is a book on the shelf.
Na półce jest książka.some/any books There are some books on the shelf.
Na półce jest parę książek.some/any beer Pour me some beer.
Nalej mi trochę piwa.określonethe book The book I'm reading is interesting.
Książka, którą czytam, jest interesująca.the books The books I need are on the shelf.