niekonwencjonalnych koncertów z fortepianem), Samuel Barber, Michael Tippett, György Ligeti, Einojuhani Rautavaara, Leroy Anderson, Helmut Lachenmann i Philip Glass.
Forma Koncert fortepianowy (podobnie jak inne koncerty instrumentalne) oparty jest na cyklu sonatowym i na ogół składa się z trzech części: Forma sonatowa (najczęściej w szybkim tempie, stąd wziął się jej popularny synonim: allegro sonatowe) Forma wolna popularnie nazywana adagiem (choć równie dobrze może być każde inne tempo), najczęściej o budowie pieśniowej (przeważnie ABA) lub wariacyjnej Finał o budowie ronda, wariacji lub (rzadziej) allegra sonatowego
Niekiedy pod koniec cz. I lub III występuje kadencja mająca często charakter wirtuozowski. Początkowo kadencje były improwizowane przez solistów (zachowały się zapisy takich improwizacji np. w koncertach Mozarta). Beethoven jako pierwszy zaczął zapisywać kadencję w partyturze.