Badania Johna B. Taylora i P. Passella Profesor i profesor Peter Passell przeanalizowali dane zgromadzone przez I. Ehrlicha, ale pominęli lata 1962–1969. W wyniku badań uznali, że brak jest jakiegokolwiek związku między liczbą egzekucji a liczbą zabójstwJ. Passel, J. Taylor, The Deterrent Effect of Capital Punishment, Another View, American Economic Review (51), 1977, s. 445–451.. Według Johna B. Taylora i P. Passela, I. Ehrlich błędnie ustalił, że im wyższy jest współczynnik skazań za zabójstwo, tym mniejsza jest ich liczba. Chodzi tutaj zwłaszcza o sytuację, w której prawdopodobieństwo wykonania kary śmierci na osobie skazanego jest duże. W takim przypadku sędziowie, którzy wiedzieliby, że najpewniej skazany zostanie stracony, niechętnie wydawaliby wyroki skazujące za popełnienie zabójstwa pierwszego stopnia, tym samym mniej było wyroków skazujących i wykonanych kar śmierci, ale nie zabójstw. Zależność ta dostrzeżona została w Wielkiej Brytanii, kiedy w roku 1965 zniesiono karę śmierci. Do tej pory na karę śmierci mogły być skazywane jedynie zdrowe psychicznie osoby. Po zniesieniu kary śmierci w roku 1965 liczba chorych psychicznie więźniów drastycznie spadła.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ekonomiczna analiza kary śmierci · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.