Badania J. Donohue i J. Wolfersa Profesor i profesor , poddając krytyce prace T. Sellina i I. Ehrlicha, zwrócili uwagę na dwa dowody, które wskazywać miały na brak jakiegokolwiek związku między liczbą egzekucji a wskaźnikiem zabójstw. J. Donohue i J. Wolfers porównali wskaźnik zabójstw w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. W Kanadzie, według badań, dochodzi do około jednej trzeciej mniej zabójstw niż w Stanach Zjednoczonych, ale w ciągu 50 lat wskaźnik zabójstw zmieniał się analogicznie do wskaźnika zabójstw w Stanach Zjednoczonych. W Kanadzie jednak nie wykonano egzekucji od roku 1962. Drugi dowód opracowany przez J. Donohue i J. Wolfersa opierał się na porównaniu wskaźnika zabójstw. W stanach w których obowiązywała kara śmierci i w stanach w których kara śmierci nie obowiązywała, wskaźniki zabójstw zmieniały się w taki sam sposób. Przyglądając się wynikom J. Donohue i J. Wolfers doszli do wniosku, że nowe badania nie wyczerpują tematu odstraszającego efektu kary śmierci, a efekt odstraszający kary śmierci nadal pozostaje tematem do badańJ. Donohue, J. Wolfers, Uses and Abuses of Empirical Evidence in the Death Penalty Debate, Stanford Law Review (2005) 58, s. 791–846..