Ci, którzy podjęli się tego ohydnego zadania nagromadzili sobie majątków, a polis zeszła do ostatniego rzędu (61—57). Demostenes wyjaśnia Ateńczykom, na czym polega różnica między nim a innymi mówcami (68—72). W końcu zbija zarzut, który mu czyniono, że wnioski jego są tylko czczymi słowami, podczas gdy potrzebne są czyny. Czyny, według Demostenesa, należą do obywateli, a zadaniem mówcy jest dostarczenie stosownej rady. Kończy wyliczeniem tego, co powinni czynić Ateńczycy, aby się zabezpieczyć przeciw zewnętrznym i wewnętrznym nieprzyjacielemUwspółcześnione streszczenie za .
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
– tekst mowy w oryginale, z angielskim tłumaczeniem i komentarzem.
Chersonezu, w sprawie