Powieść autobiograficzna Die Erfindung des Lebens Treść przedstawia historię Ortheila, jego dzieciństwo, porzucenie kariery pianisty oraz pierwsze sukcesy i osiągnięcia jako pisarz. Została wydana w Monachium w 2009 roku. Ortheil stracił czterech braci, w wyniku czego jego matka z czasem stała się całkowicie niema. Chłopiec dorastając w Kolonii z niemą matką, także nie potrafił długo mówić. Jednak w jego życiu nastąpił przełom, dzięki któremu Ortheil rozpoczął karierę pianisty w Rzymie. Z powodu choroby musiał z niej zrezygnować, po czym postanowił spróbować swoich sił w pisaniu.
Forma Powieść napisana jest w sposób subiektywny i przede wszystkim z perspektywy głównego bohatera. Podzielona została na dwa wątki. W pierwszym Ortheil opowiada swoją historię jako narrator w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Przedstawia lata młodzieńcze do 25. roku życia. Drugi wątek dotyczy jego aktualnej sytuacji. By ją dobrze opisać, Ortheil wyruszył do Rzymu. Opisany został przedział czasu od początku roku 1950 do połowy roku 1970. Ortheil napisał tę powieść po trzydziestu latach od wyjazdu z Rzymu.