Arwidsson replikował w 1840 licznymi przykładami, iż autonomia Finlandii jest zbyt nieokreślona i ma w istocie za podstawę obietnicę cara. (Olavi Junnila „Ruotsiin muuttanut Adolf Ivar Arwidsson ja Suomi (1823-1858)”, Suomen Historiallinen Seura, wyd. Uudenmaan Kirjapaino, Helsinki, Kirjayhtymä, 1972, s. 19–25.) Dyskusja trwała dalej do r. 1841 (Olavi Junnila „Ruotsiin muuttanut Adolf Ivar Arwidsson ja Suomi (1823-1858)”, Suomen Historiallinen Seura, wyd. Uudenmaan Kirjapaino, Helsinki, Kirjayhtymä, 1972, s. 25–73.) Nasilenie dyskusji powróciło w latach 1854–1856 w czasie Wojny Krymskiej.
Oprócz swojej działalności politycznej, Arwidsson napisał kilka prac naukowych z historii. W 1843 roku został mianowany dyrektorem Biblioteki Królewskiej. W tym samym roku pozwolono mu udać się do Finlandii, ale mógł skorzystać z tej możliwości dopiero w r. 1858, wówczas wyruszył w podróż dookoła Finlandii. Podczas tej podróży Arwidsson zachorował na zapalenie płuc i zmarł w dniu 21 czerwca 1858 w Wyborgu. Został pochowany w mieście swego dzieciństwa Laukaa. Na jego nagrobku zostały później wyryte poniższe wersy Eliasa Lönnrota:
Prace naukowe Z prac naukowych Arwidsona można wymienić m.in.Adolf Ivar Arwidsson w katalogu WorldCat.: