Henryk II zmarł 1 lutego 1248 roku, a jego następcą został najstarszy syn, z pierwszego małżeństwa z Marią Hohenstauf, Henryk III, koronowany 1 listopada tego roku. Zofia zamieszkała w zamku położonym we wsi Sint-Agatha-Rode nad rzeką Dijle w BrabancjiEric Martens, Uit Het Verleden van de gemeente Huldenberg, L. Vanmelle N.V. Gent, Huldenberg 1978. i zaangażowała się całkowicie w walkę o sukcesję w Turyngii dla swego syna Henryka, dając się poznać jako kobieta mężna, odważna, energiczna i wytrwała.
Pani Turyngii i regentka Hesji 23 kwietnia 1248 roku Zofia Brabancka przybyła z synkiem do Marburga, gdzie zostali przyjęci w uroczystej procesji. Potwierdziła tam krzyżakom wszystkie wcześniejsze nadania od Ludowingów w Turyngii. Dzięki poparciu zakonu, który budował kościół św. Elżbiety w Marburgu i uznał ją za swą patronkę, Zofia zabezpieczyła roszczenia swego syna w tym mieście oraz w Kassel. Jesienią oraz w 1249 roku zajęła zbrojnie kilka okolic Oberlahngau, przybywając do Grünbergu, dzięki wsparciu, którego udzielili grafowie: Zygfryd von Wittgenstein, Gerhard von Wildenberg i Konrad von Elben.