W sierpniu 1935 został przeniesiony z Batalionu Szkolnego Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie do 27 pułku piechoty w Częstochowie na stanowisko dowódcy batalionu. W 1938 został przeniesiony do Komendy Rejonu Uzupełnień Tarnowskie Góry na stanowisko komendanta rejonu uzupełnień.

W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa nr 017/2 z 5 kwietnia 1940, pozycja 38. Między 9 a 11 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne, jednak jego nazwisko nie zostało wymienione na liście znajdującej się w opracowaniu „Amtliches Material zum Massenmord von Katyn“, sporządzonej w 1943 przez Niemców.