W 1974 r. uruchomiono połączenie do: Zbylitowskiej Góry, Śmigna, Błonia i Rzuchowej. Rok 1975 przyniósł dla tarnowskiej komunikacji nowe oddziały WPK w Bochni, Brzesku i Dębicy. Nadal uruchamiano nowe linie, połączono Bochnię i Brzesko oraz Tarnów z Wojniczem. W 2. połowie lat 70. XX wieku sytuacja gospodarcza w Polsce pogorszyła się, mimo to uruchamiano nowe linie autobusowe. Utworzono połączenia z Bobrownikami Małymi, Radłowem i Dąbrówką Szczepanowską. W 1979 r. wprowadzono zmiany, które pomagały w przewozie mieszkańców miasta. Były to następujące udogodnienia: połączono Szynwałd ze Zbylitowską Górą, Pogórską Wolę i Błonie oraz Łękawicę z Wojniczem. Ponadto uruchomiono dwie nowie linie łączące miasto z Mikołajowicami i Łętowicami.
W 1980 r. utworzono kolejne linie autobusowe. W 1983 r. utworzono: linię 30 łączącą basen przy ul. Krasickiego (dzisiaj Piłsudskiego) z ulicą Jasną, linię 31 łączącą Tarnów i Pilzno, linię 32 łączącą osiedle Jasna i Tamel, linię 33 łączącą Laskówkę Chorąską i linię 17 bis łączącą Tarnów z Lisią Górą, inne linie wydłużono. Trasę linii 17 wydłużono do Wesołej, linii 8 z Szynwałdy do Świniogóry, 6 ze Śmigna do Łukowej, 10 bis z Woli Rzędzińskiej do Górówki, 26 z Łękawicy do Łękawki, a 28 z Bobrownik do Radłowa. Połączono również Tarnów z Trzemesną i Luszowicami.