W trakcie terapii immunosupresyjnej biorców narządów leczonych immunoglobuliną króliczą już od pierwszego dnia po zakończeniu leczenia może wystąpić głęboka limfopenia (określana, jako obniżenie liczby limfocytów o więcej niż 50% w porównaniu do wartości początkowej). Limfopenia może utrzymywać się przez całe leczenie i po jego zakończeniu. Średnio u około 40% pacjentów w ciągu 3 miesięcy liczba limfocytów wzrasta o ponad 50% w stosunku do wartości wyjściowych. Monitorowanie populacji limfocytów (CD2, CD3, CD4, CD8, CD14, CD19 i CD25) potwierdziło szerokie spektrum działania poliklonalnej immunoglobuliny króliczej wobec limfocytów T. Na początku leczenia monocyty nie ulegają tak znaczącej deplecji. Przez pierwsze dwa tygodnie leczenia wykazano znaczne obniżenie bezwzględnej liczby limfocytów z wyjątkiem limfocytów B i monocytów (ponad 85% dla CD2, CD3, CD4, CD8, CD25, CD56 i CD57).
Działania niepożądane
Bardzo częste: limfopenia neutropenia małopłytkowość gorączka zakażenie (w tym reaktywacja zakażenia)
Częste: gorączka neutropeniczna biegunka dysfagia nudności wymioty dreszcze wzrost aktywności transaminaz posocznica ból mięśni nowotwory złośliwe chłoniaki (które mogą być wywołane przez wirusy) nowotwory złośliwe (guzy lite) duszność świąd wysypka hipotonia
Przypisy
Kategoria:Leki biologiczne Kategoria:Immunologia