Król asyryjski wymienia w swej inskrypcji dwóch najważniejszych:
„Adinu, syna żony Marduk-apla-iddiny II, i Basqanu, brata Jati'i, królowej Arabów, wraz z ich armiami pojmałem żywcem”
Poza jeńcami w ręce Sennacheryba wpaść też miały rydwany, wozy, konie, muły, osły, wielbłądy i dromadery, które wróg porzucił w trakcie ucieczki.
Po bitwie Po rozbiciu wojsk koalicji pod Kisz Sennacheryb ze swą armią skierował się do Babilonu, którego mieszkańcy otworzyli bramy miasta i powitali go jako wyzwolicielaGallagher W.R., Sennacherib's Campaign..., s. 68.. Ten w podzięce oszczędził miasto, ograniczając się jedynie do splądrowania pałacu Marduk-apla-iddiny II. Następnie Sennacheryb ruszył na poszukiwanie Marduk-apla-iddiny II, który miał się ukrywać na bagnach na południu Babilonii. Pomimo wysiłków wojsk asyryjskich Maduk-apla-iddiny II nie udało się jednak pojmać. Przed powrotem do Asyrii Sennacheryb na tronie babilońskim osadził marionetkowego władcę o imieniu Bel-ibni.
Przypisy