W 1933 roku został przekazany Państwowemu Zarządowi Wodnemu w Płocku.
W 1939 roku został przejęty przez Reichswasserstrassenverwaltung Plock (od 1941 Schröttersburg), czyli okupacyjną administrację dróg wodnych, i przemianowany na „Rhein”.
Po wojnie wrócił do nazwy „Wyspiański”. Od 1951 roku pływał jako holownik w PZW w Warszawie. Od 1952 r. znajdował się w dyspozycji Rejonu Dróg Wodnych w Warszawie jako statek rezerwowy. W 1954 roku w Stoczni Czerniakowskiej na Solcu w Warszawie został przebudowany na statek pasażersko-towarowy, przekazany Warszawskiej Żegludze na Wiśle i przemianowany na „Dunajec”, stając się trzecim bocznokołowym parowcem o tej nazwie na Wiśle (pierwszy pływający w l. 1889 – ok. 1950 w rejonie Warszawy był statkiem pasażerskim armatora Żółtka, a drugi, pływający na początku XX wieku w rejonie Krakowa był statkiem inspekcyjnym). W latach 1954–1959 pływał jako holownik, a czasem statek pasażerski m.in. na trasie Warszawa – Płock. W tym czasie holował do Warszawy zestawy barek, przyprowadzane do Płocka holownikami „San” i „Gdańsk” z Bydgoskiej Żeglugi na Wiśle.