Christina Olson zmarła w styczniu 1968 roku, miesiąc po śmierci swojego brata Alvaro w grudniu 1967 roku.
Spotkanie Andrew Wyetha z Christiną Olson Latem 1939 roku Andrew Wyeth spotkał Betsy James, która miała wówczas 17 lat. Dzięki niej poznał Christinę i Alvara Olsonów. 10 miesięcy później ożenił się z Betsy, a z Olsonami związała go wieloletnia przyjaźń. Odwiedzał ich dom w Cushing, w stanie Maine, a na piętrze, za zgodą jego mieszkańców, założył swoją pracownię. Położony na pustkowiu dom Olsonów stał się tematem wielu jego prac. Zarówno dom, jak i Christina Olson stały się dla niego symbolami stanu Maine i Nowej Anglii. Jak wspominał, często ciągnęło go ku niemu. W 1991 dom został przez ówczesnych właścicieli przekazany w darze Farnsworth Art Museum.
Opis i interpretacja Wyeth wspominał, jak obserwował Christinę Olson, sparaliżowaną od pasa w dół, czołgającą się przez pole. Była ona dla niego przykładem godności człowieka, jako że odmówiła korzystania z wózka inwalidzkiego i wolała żyć w nędzy, byle tylko nie być komukolwiek zobowiązaną. Olson została ukazana na obrazie od tyłu. W chwili malowania obrazu miała 55 lat, jednak na podstawie obrazu nie da się tego stwierdzić, ani też tego, jak wyglądała. Dwuznaczność ta dodaje obrazowi tajemniczości.