Malarstwo Entymidesa charakteryzowało się doskonałym rysunkiem oraz znakomitą kompozycją. Jego amfora znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie. Artysta ukazuje na niej postać mężczyzny. Całość prosta w wyrazie przyciąga nowatorskim rysunkiem próbującym ukazać postać w pozycji trzy czwarte. Ten nowy wyraz został zapewne zapożyczony z malarstwa ściennego.
Oprócz ukazania walorów fizycznych artyści, tworzący w stylu czerwonofigurowym, starali się oddawać stan psychiczny malowanych przez się postaci. Przykładem tego jest pochodząca z około 500 roku p.n.e. czara, zdobiona przez malarza Sosiasa. Artysta przedstawił moment opatrywania rany Patroklosa przez Achillesa. Kompozycja została zawarta w kole. Sylwetki i ubranie bohaterów zostały przemyślane szczegółowo, jednak zauważalna jest strona emocjonalna malowidła.
Rok 500 p.n.e. był czasem przełomu dla malarstwa wazowego zapoczątkowanego przez Eutymidesa. Skróty perspektywiczne powoli stawały się normą w nowych dekoracjach. Artyści przedstawiali postacie w płynnych, żywych ruchach, poszukując jednocześnie prawidłowego ukazania anatomicznej budowy figur, uwypuklając mięśnie oraz oddając wiernie przejrzystość przylegających do ciała szat.