roku życia.
Paweł przyszedł na świat w rodzinie żydowskiej, legitymującej się obywatelstwem rzymskim. Był synem faryzeusza z pokolenia Beniamina. Zgodnie z prawem żydowskim został obrzezany ósmego dnia po narodzeniu. Paweł wychowywał się w środowisku diaspory żydowskiej na styku z kulturą hellenistyczną. Znał język aramejski i grekę.
Według Hieronima ze Strydonu rodzice Pawła pochodzili z Giskali (współczesny Dżisz) w Galilei. Najprawdopodobniej uzyskali obywatelstwo rzymskie, jako niewolnicy wyzwoleni przez swojego właściciela. Miał siostrę, która wyszła za mąż w Jerozolimie.
Młodość Pawła thumb|Męczeństwo św. Szczepana – Štefan Šubic, 1872 (za św. diakonem młodzieniec, u którego stóp leżą szaty kamienujących, identyfikowany jako Paweł z Tarsu) thumb|upright|Nawrócenie Pawła z Tarsu – Caravaggio, 1601 Jako młody faryzeusz, niezależnie od swojej pozycji społecznej, musiał nauczyć się rzemiosła, będącego źródłem utrzymania. W przypadku Szawła było to tkanie płacht namiotowych. W młodości, wraz z rodzicami przybył do Jerozolimy i w drugiej dekadzie swego życia zaczął studiować Torę w szkole Gamaliela Starszego. Gorliwie zwalczał wówczas Kościół Jerozolimski, do czego sam się przyznawał w listach do Koryntian i Galatów. Brał udział w kamienowaniu Szczepana, jednego z siedmiu diakonów Patriarchatu.