Wyróżnił się szczególnie w połowie grudnia 1918 podczas walk pod Przemyślem, kiedy to dowodząc jedną z kompanii Batalionu Ziemi Rzeszowskiej (późniejszy I batalion 17 pp) odbił z rąk ukraińskich fort „Grochowce”. Dzięki wykazanej wówczas odwadze przedstawiony został do odznaczenia Orderem Virtuti Militari 5 klasyWBH, sygn. I.482.94-9086 VM, str. 2.. Na mocy dekretu Naczelnego Wodza z dnia 25 listopada 1920Był to dekret marszałka Józefa Piłsudskiego o sygnaturze L. 2384. został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w tymże stopniu (porucznika) w piechocie. Do końca 1920 walczył na froncie jako dowódca kompanii w szeregach 18 pułku piechoty, a potem 17 pułku piechoty. Następnie w Batalionie Zapasowym 17 pułku piechoty w Rzeszowie - przy szkoleniu żołnierzyWBH, sygn. II.56.9019, str. 1-4..