I wojna światowa Od 1 czerwca 1915 służył w armii Austro-Węgier, w której wcielony został do 17 pułku strzelców. W tym samym roku ukończył na Węgrzech VI turnus Szkoły Oficerów Rezerwy, po czym w grudniu tr. odszedł na front. Do marca 1918 przebywał na frontach rosyjskim i włoskim, dowodząc początkowo plutonem, a następnie kompanią. Ranny w czasie walk. Z dniem 1 stycznia 1916 mianowany został podporucznikiem rezerwy piechoty landwery. Uhonorowany jednym z wyższych odznaczeń przysługujących oficerom rezerwy. Wiosną 1918 powrócił z frontu do Kadry 17 pułku strzelców c. i k. armii, w której pełnił funkcję instruktora. Latem 1918 urlopowany celem dokończenia studiówWBH, sygn. II.56.9019, str. 1-4..
W Wojsku Polskim Z początkiem listopada 1918 zgłosił się do szeregów tworzonego Wojska Polskiego. Dekretem Naczelnego Wodza Wojsk PolskichDekret Nr 741 z dnia 19 lutego 1919., jako oficer byłej armii austro-węgierskiej, został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika (starszeństwo z dniem 1 listopada 1917) oraz zaliczeniem do 1. Rezerwy (z powołaniem do służby czynnej na czas aż do demobilizacji). W 1919 awansowany do rangi porucznika - w tym stopniu uczestniczył w wojnach polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej.